ବୋଝ

ବୋଝ - ନାରାୟଣ ସାହୁ


କେତେ ବାସ୍ତବତାରେ ଭର୍ତ୍ତି
ଏ ଛୋଟିଆ ଜୀବନ ମୋର!!
ଗୋଟେ ବାସ୍କେଟ୍ ବଲ୍ ର ଖେଳ ଭଳି,
ଆଉ,
ପ୍ରତି ବାସ୍କେଟରେ ଭରି ରହିଥାଏ  
ବୋଝର ଥଳି।

ବୋଝ!
ନିଜେ ନିଜର ଓ ନିଜ ପରିବାରର,
ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟର,
ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର, 
ମିଳନ ଓ ବିଚ୍ଛେଦର,
ଦୟା ଓ କ୍ଷମାର, ଏବଂ 
ପ୍ରାପ୍ତି ଆଉ ତ୍ୟାଗର।

ମୁଣ୍ଡେଇ ପାରୁନି ମୁଁ,
ଏ ସଂସାରର  ଯାବତୀୟ ବୋଝ ,
ଚାଲି ପାରୁନି ଜୀବନର ସୁଖମୟ ରାସ୍ତା,
ରାସ୍ତା ସାରା ପଡ଼ିଛି କେବଳ
ବିଷାକ୍ତ ବବୁଲ କଣ୍ଟା।

ସେ କଣ୍ଟାରେ କ୍ଷତାକ୍ତ 
ମୋର କୋମଳ ପାଦ,
ନିଜର ଅପାରଗତା ଆଗରେ ବଶ ମୋର
ଏ ମୋହଦଗ୍ଧ ଶରୀର।

କ୍ଷଣିକରେ ,
ଛିଣ୍ଡାଇଦେଲି ସମ୍ପର୍କର ମଜବୁତ୍ ରଜ୍ଜୁକୁ,
ଭାଙ୍ଗିଦେଲି ଦୁଇ କୂଳକୁ 
ଯୋଡିଥିବା ବାଉଁଶର ସେତୁକୁ,
ଲିଭାଇ ଦେଲି କଳାପଟାରୁ
ଚକ୍ଖଡ଼ି ର ଧଳା ଦାଗକୁ,
ପଡ଼ିଗଲି ଅଧାବାଟେ
ଆତ୍ମା ଏବେ ପୃଥିବୀ ମନସ୍କ ନ ହୋଇ
ହୋଇଗଲା ଆକାଶ ମନସ୍କ!
ଟାଣିଦେଲି ପୂର୍ଣ୍ଣଛେଦ ମୋର ଜୀବନକୁ।  

Post a Comment

0 Comments

Hindi Ads