ଶୀତ ସକାଳ

ଶୀତ ସକାଳ - ଶ୍ରୀମାନି ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ
 

ଶୀତ ସକାଳ

ଶୀତ ସକାଳ ରେ ଗାଆଁଟି ମୋର

ଦିଶଇ ମୋତେ ସରଗ ପୁର । 


କାକର ଟୋପା ପଡେ ଗଛ ପତ୍ରରେ

ତେଣୁ ଗାଁ ମୋର ସୁନ୍ଦର ଦିଶେରେ । 


ଧୁନି ଜାଳି ବସି ଥାନ୍ତି ଲୋକେ ଖୁସିରେ 

ପିଲାମାନେ ଖେଳୁଥାନ୍ତି ତାଙ୍କ ପାଖରେ ।


କାନ୍ଧରେ ବସ୍ତାନି ପକେଇ ପିଲେ

ସ୍କୁଲ ଯାଆନ୍ତି ଚଲେଇ ସାଇକେଲ ।


ଧାନ କ୍ଷେତରେ ଧାନ ହସୁଥାଏ

ଚାଷୀ ଭାଇ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ପାଉଥାଏ ।


ଶୀତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି କୁନି କୁନି ପିଲା ମାନେ

ମାଆ କୋଳେ ବସି ହସୁଥାନ୍ତି ମନେ ।


ବଗିଚାରେ ଫୁଟେ ନାନା ଜାତିର ଫୁଲ

ଗଛରେ ଫଳେ ବିଭିନ୍ନ କିସମର ଫଳ । 


ଗ୍ରୀଷ୍ମ ବର୍ଷା ଋତୁ ପରି ଶୀତରେ 

ମାଆ ମୋର ଥାଏ ରୋଷେଇ ଘରେ ।


ଶୀତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ବାପା ମୋର

ଚାଲି ଯାନ୍ତି କର୍ମ ସ୍ଥଳୀ କୁ ହେଇ ତରତର ।


ଶୀତ ସକାଳେ ବୁଢୀମା ପାଖେ ବସି

ଗପ ଶୁଣିବାରେ ମିଳେ ଅଲଗା ଖୁସି ।


କେତେ ଯେ ଚଢ଼େଇ ଉଡ଼େ ଆକାଶରେ

ହିସାବ ତାର ନାହିଁ କାହା ପାଖରେ ।


ଶୀତ ସକାଳେ ସେହି ପକ୍ଷୀ ଙ୍କ ସ୍ୱର

ମୋହି ନେଉଥାଏ ମନ ମୋର ।


ପଖାଳ କଂସାଏ ଧରି ବୋଉ ଖୁଡି ମୋର

ମେଲାଇ ଦିଅନ୍ତି ନାନା ଗପର ଆସର ।


ଶୀତ ସକାଳେ ଗାଁ ଦାଣ୍ଡରେ 

ସାଙ୍ଗ ସହ ମିଶି କେତେ ଖେଳୁରେ ।


ପାଖ ମନ୍ଦିରରୁ ଘଣ୍ଟି ଶବ୍ଦ ଆସେ ଭାସି

ଜେଜେ ମୋର ପାନ ଖାଉଥାନ୍ତି ହସି ହସି ।


ଶୀତ ସାଥିରେ ଆସେ କେତେ ଯେ ପର୍ବ 

ଆମେ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଆମର ଗର୍ବ ।


ଘରୁ ଭାସି ଆସେ ପିଠା, ମିଠା ର ସୁଅ

ହସି ସୁସ୍ଥେ ଖାଇ ଖୁସି ହୁଅ ।


ଶୀତ ସକାଳର କଅଁଳ ଖରା

ଲାଗେ ସତେ କେତେ ସୁନ୍ଦର ଏ ଧରା ।


ଶୀତ ଅଟଇ କେତେ ଜଣକ ମିତ

ତା ମିତ ଅଟେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ସଙ୍ଗାତ ।


ଶୀତ ତ ଆସେ କେତେ ସ୍ମୃତି ନେଇ

ଗଲାବେଳେ ଯାଏ ଅନେକ ଖୁସି ଦେଇ ।




Post a Comment

Post a Comment (0)

Previous Post Next Post

ଶୁଭଦୃଷ୍ଟି ମୌସୁମୀ ଅର୍ଘ୍ୟ

(୨ୟ ବର୍ଷ, ୩ୟ ସଂଖ୍ୟା)

ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁ